Spreekbeurt: Lieveheersbeestjes

Door Dagmar Poelemans. Wil je mijn spreekbeurt gebruiken of vind je mijn spreekbeurt tof, stuur dan een mailtje.

 

 

INLEIDING:

Ik zal jullie vandaag  een beetje meer vertellen over insecten. Oh, ik zie jullie allemaal al een beetje kijken van  “eikes” insecten. Nochtans gaat mijn spreekbeurt over een beestje dat niemand zal doodmeppen of vertrappelen. Een diertje dat de mooiste naam draagt in heel het dierenrijk: het LIEVEHEERSBEESTJE. Maar eigenlijk is hij helemaal niet lief, hij is een gulzig vleesetertje onder de insecten. Het zijn zijn mooie kleuren en grappig lijfje dat ervoor zorgen dat hij geliefd wordt door de mens. Trouwens kan hij zelfs heel nuttig zijn voor ons. Dit zal ik jullie nu allemaal uit  leggen.

FAMILIE

Het lieveheersbeestje is familie van de kevers . Kevers zijn insecten met ronde lijven en harde vleugels.

Zoals alle insecten hebben zij 6 poten.

Er bestaan meer dan 5000 soorten lieveheersbeestjes. Er zijn er rode, gele, zwarte, met 2, 7, 14, of 24 stippen, zonder stippen, met haartjes….. Hoe verschillend ze er ook uitzien, toch behoren ze allemaal tot dezelfde soort. In België komen er ongeveer 60 verschillende soorten voor.

Lieveheersbeestjes komen voor in de landen die rood gekleurd zijn


BESCHRIJVING

De soort die wij allemaal kennen is het zevenstippig lieveheersbeestje. We zullen dit diertje eens nader bekijken.
    

Zijn lichaampje bestaat uit 3 delen: kop, borststuk en achterlijf.  De poten en de vleugels zitten aan het borststuk. Dit zijn de typische kenmerken van alle insecten.

Op zijn kopje bemerken we grote en kleine witte vlekjes.   
Tussen die 2 vlekjes zitten de zwarte ogen. Op zijn rug
zitten 2 stevige schilden. Dit zijn echter niet zijn
vleugels waarmee hij kan vliegen. Het zijn zijn
verharde vleugels (dekschild) waaronder zijn 2 dunne vleugels zitten. Heeft er iemand al eens een
 LHB zien vliegen met zijn echte vleugeltjes?

Het LHB is minder dan 1 cm groot.

VOEDSEL

Het  lievelingsmaal van de LHB zijn de bladluizen. Per dag lusten zij er wel een 100 -tal. Het LHB vindt zijn voedsel op de tast. Hij heeft de bladluis pas ontdekt wanneer hij er tegen aan botst.

Nochtans eten niet alle LHB hetzelfde. Er zijn er die schildluizen lusten, en sommige verkiezen schimmels. Er komen zelfs planteneters voor.

De meeste soorten die in België voorkomen leven van bladluizen.

ONTWIKKELINGSFASEN

Bij het lieveheersbeestje ziet men bijna geen verschil tussen het mannetje en het vrouwtje. Meestal is het mannetje iets kleiner. Pas bij de paring wordt duidelijk wie het mannetje is, want deze klimt dan op de rug van het vrouwtje. Voordat het vrouwtje haar eitjes gaat afleggen gaat ze eerst flink eten. In een kolonie bladluizen zet zij dan haar eitjes af.

De gele eitjes, zo groot als een speldenkop plakken aan de onderkant van bladeren, in kleine groepjes bij elkaar.
   

Na 6 dagen worden de eieren groenachtig en springen ze open. De larven kruipen er langzaam uit.

Ze zijn dan heel licht gekleurd. Na ongeveer 30 minuten zijn ze helemaal zwart. Na een paar uur gaan ze de omgeving verkennen op zoek naar voedsel . De bladluizen worden dan razend snel opgegeten door de nog kleinere larven.

De kleine veelvraat groeit snel en springt dan uit haar vel. Zo zal zij tot 3 keer vervellen. Na vier weken is de larve groot genoeg en zal zij zich met haar achterpoten vasthechten aan een blad . De larve is stijf en onbeweeglijk. Op dit ogenblik is zij aan het verpoppen. Na 8 dagen scheurt de pop open en kruipt het volwassen kevertje te voorschijn.

Op dit ogenblik is hij nog helemaal geel en zonder stippen.

De kleur wordt stilaan donkerder en de vleugeltjes verschijnen. Terwijl hij deze laat drogen worden zijn stippen stilaan zichtbaar. Na een paar uur is hij helemaal rood met zwarte stippen. Het kan nog een paar weken of maanden duren vooraleer hij de diep oranje-rode kleur heeft.

BIJZONDERHEDEN

Als men een lieveheersbeestje ziet denken de meeste mensen dat het aantal stippen zijn aantal levensjaren aanduid, maar dat is helemaal niet juist. De stippen krijgt hij allemaal tegelijkertijd.

Soms zien we een LHB dat op zijn rug ligt of eentje die bloed (maar dan met geel bloed). Dan denken we dat dit diertje dood of gekwetst is. Niets is minder waar. Het lieveheersbeestje is een echte toneelspeler. Wanneer er gevaar dreigt trekken  zij hun pootjes onder hun lichaam en blijven doodstil zitten of laten zich vallen. Soms scheiden ze zelfs een geel vocht af dat vies ruikt. Dit doen ze om hun vijanden op andere gedachten te brengen, wie lust er nu een dood LHB?

Mezen en koekoeken laten zich hier niet door vangen. Ook de larve van de gaasvlieg lust heel graag LHB.

Ook de mieren zijn geen beste vrienden met de LHB. Mieren beschermen de bladluizen omdat die een zoete vloeistof afscheiden waar zij  verzot op zijn.

Het LHB is een dagdiertje dat een winterslaap doet samen in een groep. Ze zoeken beschutting in een gebouw, kruipen onder boomschors, stenen of bladeren. Soms overwinteren ze in door de mens gemaakte schutplaatsen.

De kevertjes leven meestal niet langer dan 1 jaar.

De LHB zijn ook nog goede vliegers, ze kunnen tot 50 km ver vliegen, zonder te stoppen.

NUTTIG ?

LHB zijn beste vrienden van de kwekers van gewassen. Omdat zij een natuurlijk middel vormen tegen het bestrijden van bladluizen die de gewassen opeten, worden zij in grote getallen gekweekt. Dankzij deze diertjes komt er weeral minder gif in ons milieu. LHB zijn in staat om hele velden bladluisvrij te maken.

SLOT

Wanneer je nu een LHB ziet, zet het dan buiten op de planten zodat hij zijn nuttig werk kan verrichten.

Begrijpen jullie nu waarom er vele knuffels of ondere kleine spulletjes de vorm hebben van een LHB?

Ik hoop dat jullie iets bijgeleerd hebben!

 

Wil je meer informatie over LHB?? Kijk dan bij GOOGLE.

Google

Terug naar spreekbeurten