Dag iedereen. Wij komen jullie vandaag wat meer vertellen over Brazilië. De oudste sporen van menselijke bewoning dateren van ca. 11.000 jaar geleden. Daar hebben ze toen deze vaas gevonden. Zowel in het binnenland als aan de kust woonden toen mensen. De bewoners van  Brazilië waren toen de indianen.  Deze indiaanse bevolking woonde in kleine groepen en leefde van wat landbouw, maar voornamelijk van de jacht, de visvangst en het verzamelen van eetbare zaken. Men schat dat er maximaal tussen de 2 en 5 miljoen indianen in Brazilië geleefd hebben. De Portugese zeevaarder Pedro Alvares Cabral ontdekte op 22 april 1500 Brazilië. Het land kreeg zijn naam van het "pau brasil" of brazielhout, dat een belangrijk koloniaal product zou worden. De kolonisatie van Brazilië verliep maar moeizaam, doordat er behalve het hout maar weinig kostbare grondstoffen werden gevonden.

Het land heette toen Terra da Santa Cruz (Land van het Heilige Kruis).

In 1549 werd  Salvador de hoofdstad. Nu is de hoofdstad Brasilia.

In 1532 werden slaven uit Afrika naar Brazilië gehaald. In totaal zijn er tot 1855 ca. 3,5 miljoen Afrikaanse slaven naar Brazilië verscheept. Nederland beschouwde Brazilië als vijandig gebied. Herhaaldelijk werden Braziliaanse kustplaatsen door Nederlanders en Engelsen geplunderd.

In oktober 2002 werd de 57-jarige Luiz Inacio Lula da Silva (kortweg Lula) met 61% van de stemmen tot 36e president van Brazilië gekozen. Op 1 januari 2003 werd de opvolger van ex-president Cardoso president ingehuldigd als de eerste verkozen linkse, socialistische (Arbeiderspartij) president van Brazilië. Brazilië had in 2001 ongeveer 175.000.000 inwoners. Dit betekent dat de gemiddelde bevolkingsdichtheid ca. 20 inwoners per km2 bedraagt. In 1950 had Brazilië nog maar 50 miljoen inwoners. Jaarlijks komen er zo'n drie miljoen Brazilianen bij.

 

Deze bevolkingsexplosie is een van de grote problemen waar Brazilië mee worstelt. 77% van de bevolking woont in de steden, waarbinnen vooral de krottenwijken of favelas zich razendsnel hebben uitgebreid het aantal indianen dat nog de oorspronkelijke leefwijze heeft, bedraagt minder dan 0,2% van de totale bevolking . Nu en dan worden er zelfs moordpartijen op indianen gemeld.. . Vooral tussen 1880 en 1914 kwamen er veel migranten naar Brazilië: Italianen, Spanjaarden, Syriërs, Libanezen, Polen en Duitsers. In 1908 kwamen daar 799 Japanners bij die gevolgd werden door honderdduizenden landgenoten.
Het blanke deel van de bevolking vormt de meerderheid met 53%. In de staten Paranána en São Paulo wonen ca. 1 miljoen Japanners. Oorspronkelijk woonden er ca. drie miljoen indianen in Brazilië. Men denkt dat er sinds de komst van de Europeanen ca. 700 indianenstammen verdwenen door ziektes, moordpartijen.

Volgens de laatste tellingen leven er nog ongeveer 140 indianenvolken die allen eigen talen en dialecten hebben. De officiële taal van Brazilië is het Portugees. Onderwijs is verplicht voor kinderen van zeven tot veertien jaar oud.

Het naleven van deze verplichting is feitelijk onmogelijk en daardoor gaan er vele kinderen niet naar school. Het schooljaar loopt van maart tot en met december en de instructietaal is uiteraard Portugees. De basisschool is verdeeld in acht klassen. In de eerste vier groepen leren de kinderen o.a. lezen en rekenen. In de groepen vijf tot en met acht komen daar nog Portugese taal, natuurkunde, wiskunde en sociale vakken. Scholen in arme stedelijke wijken en op het platteland geven veel minder vakken.
De middelbare school duurt drie of vier jaar. Er zijn twee richtingen: algemeen en beroepsonderwijs. De algemene middelbare school bereidt de studenten voor op het hoger onderwijs. De beroepsscholen leiden op voor bepaalde beroepen. Ca. 20% van de kinderen tussen 15 en 19 jaar oud bezoekt de middelbare school. De studenten zijn verplicht 2200 lesuren te volgen, maar kunnen dit wel in hun eigen tempo doen. Voor veel kinderen van het platteland is de doorstroming naar het voortgezet onderwijs veel te duur, omdat de meeste scholen voor voortgezet onderwijs in de steden staan.

Ook de kloof tussen de gratis openbare staatsscholen en de privé-scholen is groot. Dat het in Brazilië niet met iedereen goed gaat bewijzen de naar schatting 200.000 tot 300.000 straatkinderen. Niemand weet hoeveel het er precies zijn, waarschijnlijk nog veel meer. Vaak zijn ze weggelopen van huis of achtergelaten (abandonados) door hun ouders. Brazilië is een van de landen met het hoogste percentage straatkinderen ter wereld. Ze worden over het algemeen volledig aan hun lot overgelaten en velen zijn verslaafd of werken. . De straatkinderen verdienen soms wat geld met handel of ze stelen het gewoon. Criminele "streetgangs" komen ook steeds meer voor.
De grootste aantallen straatkinderen zijn te vinden in grote steden als Rio de Janeiro, São Paulo en Belo Horizonte in het zuidoosten. Maar ook de grote steden in het noord noordoosten krijgen steeds meer met dit fenomeen te maken.

Rio de Janeiro is onder meer "beroemd" vanwege de "favela's", de armenwijken of krottenwijken met allemaal zelfgebouwde, vaak illegale huisjes die tegen de rotshellingen zijn neergezet. Men denkt dat er ca. 400 favela's in met name het noorden van Rio de Janeiro zijn waarin totaal wel eens 1,5 miljoen mensen kunnen wonen. Carnaval is het grote, vijf dagen durende feest dat door vrijwel alle Brazilianen op een uitbundige wijze gevierd wordt. Echte carnavalssteden zijn Olinda, Salvador, Recife, maar vooral Rio de Janeiro waar het carnaval van de "carioca's", de inwoners van Rio, de grootste toeristische trekpleister van Brazilië is. De grote parade van Rio de Janeiro wordt twee keer gehouden, meestal op zondag en maandag. Het carnaval begint op vrijdag daarvoor al op de straat.
De optredens van de veertien grote sambascholen in de grote parade en in het stadion "sambódromo" zijn een fascinerend gezicht. Bij de grootste sambascholen doen dan duizenden dansers mee en trommelaars (samba do enredo). De voorbereidingen duren het hele jaar.

Eerst kiest men een thema en daarna worden de kostuums ontworpen en de praalwagens gebouwd. De groepen worden beoordeeld door een jury waardoor het een echte wedstrijd is geworden. 

 

 

 

 

 

De nationale sport van Brazilië is het voetbal en de sport heeft ook een belangrijke sociale 

functie. Voetbal is populair in alle lagen van de bevolking en als zodanig een belangrijk bindmiddel.
Brazilië werd in 1994 voor de vierde keer wereldkampioen na de eindronden van 1958, 1962 en 1970. Beroemdste voetballer ter wereld is uiteraard een Braziliaan, Edson Arantes do Nascimento, beter bekend als Pelé. Andere grote Braziliaanse voetballers zijn Roberto carlos , ronaldo, ronaldhinie. 
Andere belangrijke sporten zijn volleybal en strandvolley. Brazilië werd in 1992 in Barcelona olympisch kampioen.

Individuele sporthelden zijn vooral te vinden in de autosport met namen als Emerson Fittipaldi, Nelson Piquet en Ayrton Senna. Een andere sport en populair tijdverdrijf is capoeira, een Braziliaanse vechtsport met West-Afrikaanse invloeden, bestaande uit een combinatie van dans, muziek en kickboksen.
 

 

 

 

 

 

De economische situatie van Brazilië na de Tweede Wereldoorlog wordt gekenmerkt door periodes van economisch groei maar ook van achteruitgang. De Braziliaanse "wonder"-periode duurde van 1968 tot 1974, waarin de economische groei telkens 10% per jaar groeide. Zowel de landbouw als de industrie o.a. door buitenlandse investeringen) droegen hun steentje hierin bij.

Ongeveer 9% van de oppervlakte van Brazilië wordt gebruikt voor landbouwactiviteiten. Door de modernisering is het gebied waar de landbouw beoefend kan worden de laatste decennia sterk uitgebreid, ook in gebieden waar traditioneel minder landbouw mogelijk was, zoals in het noorden en noordoosten.

 

Van de totale exportopbrengsten is 45% uit de landbouwsector afkomstig en 23% 
van de beroepsbevolking is hierin werkzaam. De landbouw dekt bijna de totale 
voedselbehoefte en is ook voor de export van groot belang. De bodem van Brazilië is over het algemeen vruchtbaar en er heerst een gevarieerd klimaat. Daardoor is het mogelijk om zeer veel verschillende gewassen te verbouwen, van tropische vruchten tot wintertarwe.zo het mogelijk om zeer veel verschillende gewassen te verbouwen, van tropische vruchten tot wintertarwe.
Akkerbouw vindt voornamelijk plaats in de zuidelijke kuststaten en in het noordoosten. Koffie, waarvan de helft in de staten São Paulo en Paraná verbouwd wordt, is nog steeds het economische belangrijkste producten van Brazilië. Brazilië is de grootste koffieproducent ter wereld en produceert ongeveer één derde van de wereldproductie. 

 

Cacao, suiker en met name sojabonen zijn belangrijke exportproducten geworden. In 1988 waren de exportopbrengsten van de sojabonen voor het eerst hoger dan die van de koffie. Uit het Amazonegebied komt wilde rubber en paranoten. Sinaasappelsap is na soja en koffie het belangrijkste agrarische exportproduct als gevolg van de toenemende verbouw van citrusvruchten.
Het grootste gedeelte van de landbouwgrond bestaat uit weiden en de veehouderij draagt voor ca. 25% bij aan de waarde van de agrarische productie. Brazilië is voor 60% bebost, waarvan 45% met tropisch regenwoud. Economisch belangrijker dan de voorraad hardhout van de Amazonevlakte is de naaldhoutexploitatie.Zo ik hoop dat we jullie nu wat meer hebben bijgebracht over Brazilie en we danken u voor uw aandacht.

 

Kenneth en Jens

Wil je meer informatie over Brazilië?? Kijk dan op GOOGLE.

 

Terug naar spreekbeurten