
De ijsbeer

door
Pieter Laureys
De meeste kinderen in België maken al kennis met de beer al ze heel klein zijn, namelijk door hun knuffelbeer.
Nu ga ik mijn spreekbeurt over de ijsbeer houden.

IJsberen
voelen zich thuis rond het noordpoolgebied op drijvende ijsschotsen en in open
zee. Aan
deze barre streken zijn ze voortreffelijk aangepast.
De ijsbeer kan van 250 kg tot 700 kg wegen en 80 cm tot 3 cm hoog. Dankzij de
zwemvliesjes aan hun klauwen en de stroomlijn van hun lijf zijn het goede
zwemmers, die het lang kunnen volhouden. Een ijsbeer duikt heel graag, ook is
hij een geduldige jager.
De
ijsbeer heeft twee soorten vacht. Dicht op de huid zit een dichte onderlaag op
het lichaam te beschermen. Het mannetje en het vrouwtje gaan jagen, maar in de
winter blijft het vrouwtje bij de kleine ijsbeertjes en het mannetje gaat alleen
jagen.De winter op de noordpool duurt negen maanden. Af en toe moet de ijsbeer
eens het water in. Ze zwemmen met een krachtige slag waarbij ze alleen hun
voorpoten gebruiken. De dikke laag vet helpt hun beter te drijven en beschermt
zich tegen de kou. De eskimo's jagen op de ijsbeer voor hun vacht en vet.
Als
het warmer weer wordt en de ijsbeer komt uit het water, schudt een ijsbeer zich
uit als een enorme hond met zijn hoofd of schouders. Druppels water vliegen alle
kanten op. Een ijsbeer rust uit zodra hij slaap heeft. Dat kan overal zijn,
zelfs midden in een sneeuwstorm. In Alaska werd een ijsbeer door onderzoekers
een jaar in de gaten gehouden en de ijsbeer had niet minder dan 1119 km
afgelegd. Vroeger dacht men dat de ijsbeer de noordpool afzwierf maar dat is
niet zo. Een ijsbeer kunt je van één kilometer ver zien aan zijn zwarte neus.
IJsberen zijn de grootste roofdieren van het noordpoolgebied. De mens is hun
enige vijand. Hun prooien bestaan uit: zeehonden, vis, zeevogels, en kleine
knaagdieren in de zomer: bessen, kruiden,… Het dier kan uit nieuwsgierigheid
gevaarlijk zijn voor de mens. De
jacht op het dier is natuurlijk verboden. De
ijsbeer is zeer slim. Soms
besluipt de ijsbeer zijn prooien als die aan het zonnebaden zijn. Hij
houdt zijn poot voor zijn neus dat ze hem niet zien, want zijn neus is
opvallend, zo’n zwarte stip. De
ijsberen gaan in het begin van de herfst naar resten van walvissen of walrussen
zoeken. In
de winter liggen de hapjes niet voor het oprapen. Daarom
eet hij voor de winter zoveel mogelijk, zodat hij een flinke vetlaag heeft om de
winter door te komen. Als
een ijsbeer op zijn twee achterpoten staat, is hij tussen twee en drie meter
hoog. In de
maand April leggen de mannetjes grote afstanden af, op zoek naar vrouwtjes
zonder jongen. Als
de moederijsbeer haar jongen krijgt had ze die 7 à 8 maanden in haar buik.
Als de kleintjes eenmaal
geboren zijn, doet hun moeder alles om de vader uit de buurt te houden, want hij
eet alles, zelf zijn eigen kinderen. De
babyijsbeertjes worden midden in de winter geboren in een sneeuwhol.
De ijsberen zijn dol op
glijbaantje spelen. Ze
hebben geen
slee nodig want ze laten zich op hun buik van de helling glijden.
De vrouwtjes zorgen
ongeveer drie jaar voor de jongen die bij de geboorte blind en naakt en doof
zijn. Als
de ijsbeer een duik neemt sluit hij eerst zijn neusgaten want water in zijn neus
vindt hij niet fijn. Zijn
ogen laat hij wel open want ander ziet hij zijn prooi niet. Ook
nog, de familie van de ijsbeer is de bruine beer.
DIT WAS MIJN SPREEKBEURT OVER DE IJSBEER
PIETER
Wil
je meer informatie over de IJSBEER?? Kijk dan bij GOOGLE.